* Ontwapenend eerlijk.
Vorige week verscheen in HLN een interview met Dries Wuytens die thans de kleuren verdedigt van Achel dat uitkomt in de derde afdelingB van ons nationaal voetbal. Op zichzelf niks ongewoons, want we kennen de 34-jarige centrale verdediger niet als de man van grote of gewaagde uitspraken, integendeel. Dries zit overigens in de eindfase van de trainingsopleiding en ontbreekt nog enkel de UEFA A-licentie. Het is de bedoeling dat hij volgend seizoen hoofdcoach wordt bij Achel en tevens is het zijn ambitie om op korte termijn een eigen voetbalschool uit de grond te stampen.
Vorig seizoen vormde Wuytens een betrouwbaar centraal duo met Jakov Filipovic en alhoewel de meeste schouderklopjes vaak aan Jakov werden uitgedeeld, Dries speelde wekelijks zijn matchke en was op verdedigend vlak zelden op grove fouten te betrappen. Zijn offensieve bijdrage was echter beperkt en het siert hem dat hij in het betreffende interview zijn bewondering voor het huidige centraal duo bij SK Beveren Godau-Boone niet onder stoelen of banken steekt. Voetballers die geen moeite hebben om in te zien dat een collega-opvolger het beter doet, het is een uitstervend ras. De cijfers van SK Beveren dit seizoen liegen natuurlijk niet, maar dan nog is het knap om dit openlijk te erkennen. Trouwens, voettbal is een collectief gebeuren en de goeie cijfers op het rapport van Godau en Boone zijn zeker ook tot stand gekomen dankzij het ploegwerk, net zoals dat het geval is voor de clean sheets van Beau Reus.
FREETHIELSPROKKELS.