* Glijpartij in de Borinage kreeg nog een frisse toets.
Ik zat zondag al op de bus wat op te warmen toen de andere supporters met mondjesmaat arriveerden. Zij hadden nog even aan de omheining de 0-2 gevierd in het gezelschap van onze spelers en staf en daar bleef het niet bij. Zowel de spelers onderling als spelers en supporters kregen maar niet genoeg van dat hemels fris wat de wedstrijd bijna in die mate had gehinderd dat scheids Letellier wellicht dichtbij een definitief staakt-het-vuren stond. Omdat de partij alsnog na een kortstondige onderbreking werd hervat en een normaal einde kende, bedankten fans en spelers de spelleider met een heus sneeuwballengevecht. Veel liever met een paar minuten later thuis komen dan nog een keer terugkomen naar de Borinage en gelijk hadden ze. Of Lennart Mertens even scherp schoot met sneeuwballen als met een bal zonder sneeuw, ik vraag het mij af. Trouwens, ik volg de wedstrijden van SK Beveren tegelijkertijd ook op mijn telefoon en oortjes via DAZN en toen ik vernam dat Wydra van Francs Borains de Oostenrijkse nationaliteit heeft, maakte ik mij de bedenking : die Oostenrijker moet zich thuis hebben gevoeld in dat weer, maar straf dat een Zuid-Afrikaan die misschien nog nooit sneeuw heeft gezien, de belangrijke openingstreffer scoorde.
Wat moet deze spelerskern toch mentaal bijzonder sterk staan. Fysiek is het ongetwijfeld een uitputtingsslag zich wekelijks te verweren tegen ploegen die kost wat kost de voorpagina van het sportnieuws willen halen omdat ze onze Leeuwen voor het eerst dit seizoen konden verslaan, maar ook op mentaal vlak moet dit een zware dobber zijn. Nu zal veel winnen een ongelooflijk goed werkend medicament zijn en kan onze coach rekenen op een leger aan assistenten/begeleiders, zou zelfs een Leeuw af en toe niet in de verleiding komen en zich afvragen, lieve verzorger, kijk eens naar dat klassement, mag het niet wat rustiger vandaag?