* Dit is de deur, dit is de kast enz.
Maandagavond werd in de populaire talkshow "De Tafel van Gert" op Play aandacht besteed aan de kampioenenviering van afgelopen zaterdag op de Beverse markt. Gasten waren GMS Bob Peeters en de man die de viering op vakkundige wijze aan mekaar praatte zaterdag en sinds een dikke 10 jaar trouw supporter is van SK Beveren Mauro Pauwels.
Twee mooie vertegenwoordigers van onze club die het fenomenaal seizoen van SK Beveren een zoveelste keer onder de loep namen, maar er werd ook een diepe duik gemaakt naar het wat verdere verleden van SKB met beelden die verwezen naar de eerste en onvergetelijke kampioenenviering in 1979.
Steeds weerkerend zijn ook de archiefbeelden uit het Ivoriaanse tijdperk met de lessen Nederlands voor onze Ivoriaanse talenten door verzorger Theo Bauwens. Waren dat nog eens tijden!
Prijzen hebben we met die gasten nooit gewonnen (wel een finale gespeeld in 2004 op de Heizel tegen Club Brugge,maar die werd kansloos met 4-2 verloren). Maar ik herinner mij een uitspraak uit die periode van toenmalig bondscoach Aimé Antheunis die in de Sportmarathon op zondagnamiddag doodleuk vertelde dat "wie mooi voetbal wil zien moet op de Freethiel zijn".
SK Beveren wordt dezer dagen in de watten gelegd en na vele jaren stiefmoederlijk te zijn behandeld in de media, voelt dat bijzonder prettig aan. Volkse figuren als Bart Foubert, Bob Peeters en Marink Reedijk hebben de afstand tussen club en supporters dicht gereden en SKB voelt opnieuw aan als de familieclub van weleer. Een fantastisch gevoel waarbij ik toch de volgende kritische bedenking wil maken : de viering meteen na de promotiewedstrijd in Maasmechelen, de bestorming van het veld na de kampioenenmatch tegen RWDM en het volksfeest op de Beverse markt afgelopen zaterdag, het zijn onvergetelijke momenten waar men als supporter van droomt om ze ooit eens te mogen beleven. De vraag die ik mij echter stel is, zullen diezelfde fans welke in Maasmechelen aan de omheining stonden te drummen/vieren of tegen RWDM op het veld liepen, opnieuw op de eerste rij staan om onze ploeg over een moeilijk moement/periode te helpen wanneer het, en dat is haast onvermijdelijk, straks in de JPL sportief een stuk lastiger wordt voor onze club.
Supporter zijn wanneer alles van een leien dakje loopt is geen kunst, er staan als het water tot aan de lippen staat, is dat wel.
Steun van de fans in periodes van vertwijfeling zullen op de spelers en hun entourage een grotere impact hebben dan op momenten van euforie.
En zo zijn we aanbeland bij mijn uitdrukkelijke wens voor volgend seizoen : laten we de spelers die we thans terecht zien als onze helden, over een maand of 10 wanneer we het klassement van de Jupiler Pro League er bij nemen of na een verloren wedstrijd, niet schaamteloos onder de grond stoppen. We hebben er gelukkig dit seizoen nog geen kennis mee gemaakt, maar we moeten blijven beseffen dat "verliezen" deel uiitmaakt van de sport en een nederlaag onderdeel kan zijn van een leerproces. Nieuwe gezichten kunnen in potentie mee de toekomst richting geven van onze mooie club, maar laten we de vertrouwde gezichten blijven herkennen.