* Het seizoen van SK Beveren in blokjes van 5 onder de loep.
Er zijn 2 wedstrijden die bij het verschijnen van de voetbalkalender, zowel bij de Beverse als bij de Lokerse fans, onmiddellijk in de agenda worden genoteerd. De Wasico is immers telkens weer een garantie op veel volk en sfeer, wedstrijden op het scherp van de snee, maar helaas ook nog altijd toestanden die absoluut niet op een voetbalveld thuis horen.
"Twee Wasico's in een en hetzelfde seizoen verliezen", het zou volgens Lokeren coach Stijn Vreven niet gebeuren, want in de heenronde kwamen onze buren er op de Freethiel nauwelijks aan te pas en mochten ze blij zijn dat enkel Slegers in het slotkwartier de weg naar de netten kon vinden.
Dit gegeven voor aanvang van de match zegt ook wel iets : het verschil tussen beide ploegen bedroeg liefst 36 punten (69 tegenover 33 voor Lokeren) en dat blijven cijfers waarvan de waarde maar moeilijk doordringt. Het werd een evenwichtige wedstrijd, met veruit de meeste kansen voor onze Leeuwen, maar als men daar te slordig mee omspringt, kon het na het laatste fluitsignaal zomaar een puntendeling geworden zijn. Na 19 minuten devieerde Mertens een voorzet van Margaritha binnen waarna nog een handvol prima mogelijkheden volgden, maar op slag van rust moest Reus bij een Lokerse hoekschop alles uit de kast halen om Soumare van de gelijkmaker te houden.
In het openingskwartier van de tweede helft hield dan weer Vervacke in het doel bij Lokeren, Margaritha en Abrahams van de 0-2, maar het was wachten tot de 70ste minuut op een unicum. Soumaré belette Godeau in de zestien om af te drukken en Allaerts floot zowaar de eerste penalty voor SK Beveren. Mertens kon zich niet herinneren wanneer hij voor het laatst achter een bal had gestaan die op de elfmeterstip lag, maar hij zorgde wel zelfverzekerd voor de 0-2. Match gespeeld dachten de Beverse supporters, maar met een schitterende aansluitingstreffer zadelde Mabanza die Beverse fans nog met 10 minuten billen knijpen op. Brrou had de 2-2 nog aan de voet, maar overwinning 23 van het seizoen was binnen en meer, mits midweeks winst tegen RWDM kon de kampioenstitel niet meer ontsnappen.
Op naar speeldag 29 en we noteren woensdag 11 maart. Een driepunter tegen Molenbeek volstond om zich kampioen van de Challenger Pro League te mogen noemen en niets ontbrak om er een groot feest van te maken. "Zou die ploeg dan op geen enkel moment last hebben van kampioenenstress", was de vraag die wel degelijk leefde bij de fans en jawel hoor, dat was aanvankelijk zeker het geval. De zo vaak bewierookte machine SK Beveren kwam maar niet op toerental en het was zelfs gewezen SKB'er Jacob Montes die in de 26ste minuut de Beverse supporters flink deed schrikken met de 0-1. Lang duurde de Brusselse vreugde niet, want 3 minuten later lukte Margaritha met een knap nummertje voor de 1-1, tevens het sein voor een dol Bevers kwartiertje dat werd ingeleid met de 2-1, een overheerlijk stukje kunst van balvirtuoos Christian Brüls. Van Hecke wou niet ontbreken op het lijstje van het kampioenenfeestje en tekende voor de 3-1 ruststand.
Ondanks die ijzersterke tussenspurt net voor de pauze, begonnen onze Leeuwen opnieuw moeizaam aan de tweede helft met als vervelend gevolg de aansluitingstreffer voor RWDM via Simbakoli.
Een nerveus laatste half uur zou volgen en mits de aanwezigheid van een VAR, hadden de bezoekers wellicht een strafschop mogen nemen, maar de spelers van RWDM vonden het niet nodig om te protesteren. Ook in de 2 minuten blessuretijd zwegen de wapens in beide kampen, maar de ontlading na het laatste fluitsignaal van Bert Put was des te indrukwekkender. Promotie is geweldig om te mogen meemaken, maar wel vergankelijk. Een titel daarentegen geeft nog extra glans aan een seizoen en blijft voor altijd staan. De dertiende opeenvolgende overwinning was een feit, de 24ste al in het lopende seizoen. De Freethiel was op 11 maart laat en 12 maart vroeg, het toneel van een schouwspel zoals men dat als supporter ooit een keer moet hebben meegemaakt. Proficiat SKB met het behalen van de kampioensschaal en ondertussen is de teller van ongeslagen wedstrijden opgelopen tot 28.
Nadat woensdag 11 maart, niet enkel bij de fans, de alcohol rijkelijk vloeide, vroegen velen zich af in welke "toestand" onze spelers 3 dagen later in Roeselare tegen Club Nxt aan de aftrap zouden verschijnen en het moet gezegd, dat viel verdomme nog beter mee dan verwacht. Zouden onze spelers misschien stiekem vertrouwd zijn met een pintje drinken? Volgens Lennart Mertens mag die "stiekem" gerust geschrapt worden.
Overigens, promotie en titel waren wel binnen, maar er stond nog wel een en ander op het verlanglijstje waaronder de ongeslagen status ongeschonden houden, Mertens topschutter maken en Reus kronen tot koning van de meeste clean sheets.
Ondanks een handvol halve en hele kansen, keken onze Leeuwen, mede dankzij een alweer sterke Vanden Driessche onder de lat bij Nxt, bij rust tegen een 2-0 achterstand aan na 2 goals van Audoor.
Onze Leeuwen slaagden er echter wonderwel in om voor de derde keer in het lopende seizoen een 2-0 achterstand op te halen na rust. Tegen Beerschot en Gent U23 bleef het niet bij ophalen alleen, maar was de remonte compleet (respectievelijk 4-2 en 2-4). Toen het duo Brüls-Mertens, Christian telkens als aangever en Lennart als afwerker, in de 65ste minuut evenwicht hadden gebracht in de tussenstand, leek een derde onwaarschijnlijk scenario in de maak, maar o.a. Margaritha vergat de 2-3 en meer te netten. Toegegeven, Goemare dwong Beau Reus in blessuretijd nog tot een wereldsave en alhoewel voor hem geen clean sheet, de eerste nederlaag werd met zijn redding vermeden.
Ondertussen was het 21 maart en op speeldag 30 zakte Club Luik naar het Waasland af met de bedoeling iets te rapen en zodoende zijn zesde plaats in de top6 veilig te stellen ten opzichte van Eupen dat slechts een puntje minder telde. Het was verbazingwekkend te zien welke inzet SK Beveren in de eerste helft aan de dag wist te leggen na toch op meerdere vlakken zware weken. Luik wist van geen hout pijlen maken en werd, ondanks de positieve intenties waarmee het naar Beveren was afgereisd, van het kastje naar de muur gespeeld. Slegers, Brüls en Bustin met een owngoal daartoe gedwongen door Slegers, hadden halverwege de partij met een 3-0 ruststand voor een overbodige tweede helft gezorgd. Reus en Mertens hadden echter nog ijzers in het vuur liggen en zouden na 90 minuten hun gram thuis halen. Lennart scoorde de 4-0 en met zijn zeventiende stond hij plots alleen op kop in de topschutterslijst en omdat 4-0 tevens de eindstand was, had ook Beau zijn twaalfde clean sheet beet, evenveel als Shinton van Beerschot op dat moment.
De 25ste zege van het seizoen mocht worden bijgeschreven, het aantal punten bijgesteld naar 79 en de wedstrijden zonder nederlaag naar het schrikwekkend aantal van 29.
We zijn inmiddels 4 april en met de verplaatsing naar vertrouwde grond in Deinze voor Mertens en De Schryver, de ideale gelegenheid om de al blinkende cijfers wie weet nog wat op te poetsen. De Futures moesten voor deze match hun coach en 3 spelers missen die waren ingeschreven voor een prestigieus jeugdtornooi in Nederland en dat was er aan te zien. Anderlecht kwam er op geen moment in de wedstrijd aan te pas en moest de dominantie van SK Beveren 90 minuten lang ondergaan met een tweede forfaitscore van het seizoen als gevolg. Alweer grote meneer was Christian Brüls met 3 assists. Na 4 minuten bood hij Mertens de 0-1 aan, Lokesa zorgde met 2 goals voor een gemakkelijke 0-3 ruststand. In de 53ste minuut mocht Lennart voor de tweede keer dit seizoen aanleggen vanop elf meter en op die afstand mist Mertens zelden. Speler van de terugronde Ferre Slegers zette de kroon op het werk met de 0-5, tevens de eindstand.
Met tot dan toe 82 punten, verbeterde SK Beveren in Deinze het record wat betreft het aantal behaalde punten sinds de oprichting van de CPL dat op naam stond van STVV. Met zijn 2 goals zette Mertens Ralf Seuntjens iets verder terug (19 voor Lennart tegenover 17 voor Ralf).
Reus deed hetzelfde met Shinton aangezien Beerschot dat weekend vrij was.
Wordt vervolgd.
FREETHIELSPROKKELS.