* Wat heeft het afgelopen seizoen met de supporters van SK Beveren gedaan?
Ik kan natuurlijk slechts spreken uit eigen naam, maar mijn persoonlijke ervaring is dat het hele seizoen, van speeldag1 op het Lisp t.e.m. speeldag34 in Seraing, een lang gerekt feest is geworden. De kers op de taart was uiteraard de 3-2 winst tegen RWDM waardoor de titel niet meer kon ontsnappen, maar hoe gek het ook mag klinken, dat was niet meer dan een formaliteit omdat we dat moment al weken op voorhand zagen aankomen gezien de voortdurend groeiende kloof met Kortrijk. Ik zou zelfs durven stellen dat het moment waarop in Eisden het bericht doorsijpelde dat Molenbeek gelijk had gemaakt op 'T Kiel en Patro nog aan het bekomen was van het 1-4 pak slaag dat onze Leeuwen hadden uitgedeeld, grotere indruk heeft gemaakt. Een titel staat en blijft staan op het palmares van een club, maar de voorbije jaren was onze verloren plaats op het hoogste niveau weer innemen een prioriteit waar we enkele keren dichtbij waren, maar dat het niet is gelukt zegt voldoende over hoe moeilijk het is die stap te zetten. Precies daarom voelde de bevestiging van de promotie op het veld van Patro euforisch aan, iets vroeger dan verwacht overigens en dat de promotie een paar weken later werd gevolgd door een kampioenstitel, maakt dit sprookje alleen maar mooier.
Het is trouwens drummen geblazen bovenaan mijn lijstje van mooiste momenten van het afgelopen seizoen. Patro uit is daar om de geciteerde reden zeker bij, maar niet enkel omwille van dat bevrijdende promotiebericht vanuit het Olympisch stadion, die 1-4 bij een reken maar op stunten belust Patro en de reactie van onze Leeuwen op de 1-0 achterstand, sterk, om niet te zeggen groots.
De wedstrijd die zeker in aanmerking komt voor een van de strafste stoten van het seizoen, is de thuiswedstrijd van de negentiende speeldag tegen Beerschot op 20 december. We stonden er tijdens de rust bij een 0-2 achterstand wat beteuterd bij in het Themacafé, want gepakt op 2 schitterende counters van de Ratten, maar de hoop op een vroege aansluitingstreffer enz. enz. was toch groter dan een sprankel. Een owngoal, een uitsluiting, het zat in die tweede helft niet tegen, maar meeval is niet altijd toeval, men kan het ook afdwingen en dus stond er na 90 minuten een onwaarschijnlijke comeback (4-2) op het scorebord. Laten we deze remonte gerust zien als een cruciale fase in de titelstrijd, want de winterstop ingaan met 6 in plaats van 3 punten voorsprong, het is een wereld van verschil, ook in de spelerskopjes.
Dat deze stunt nog een opvolger zou krijgen buitenshuis op 28 januari in de Planet Group Arena, zo'n scenario durven alleen superoptimisten tekenen. En wat was die wedstrijd een perfecte kopie van de match tegen Beerschot. Abdullahi voor rust met 2 goals (tegen Beerschot was dat Vula) en dus een verrassende 2-0 ruststand.
Wederom zou een uitsluiting voor een kantelpunt in de wedstrijd zorgen en Cissé was de pineut.
Nadat Margaritha de hoop in de Beverse harten had aangewakkerd, volgde het wisselmoment van het seizoen. Reedijk bracht tegelijkertijd Slegers, Ertürk en Lokesa in de ploeg en in die volgorde zouden ze zich alle 3 op het scorebord voetballen. Laat ons hopen dat de geschiedenis voor SK Beveren zich komend seizoen herhaalt in de Planet Group Arena.
Het valt mij op dat bv. de topper van 5 oktober in het Guldensporenstadion, minder hoog staat aangeschreven op mijn harde schijf. Nochtans, 1-3 gaan winnen bij wat een seizoen lang de grootste concurrent is geweest (Kortrijk), geweldig toch, maar dat was niet onze beste wedstrijd. De kracht van SK Beveren dit seizoen was echter dat het ook mindere matchen wist af te sluiten met een driepunter en, dat hebben we op onze website veelvuldig benadrukt, er was geen verschil tussen de spelers die aan de aftrap verschenen en zij die later in de partij hun opwachting maakten.
En vanzelfsprekend is de status "invincibles" even tot de verbeelding sprekend als uniek. Wat een prestatie van Reedijk en zijn spelersgroep om achtereenvolgens na het behalen van de promotie en vervolgens de titel, messcherp te blijven voor alle daaropvolgende wedstrijden tegen, zeker weten, tegenstanders die er stuk voor stuk op uit waren om de hoofdpunten van de sport te halen door SKB een eerste verliespartij aan te smeren.
We zouden nog een tijdje kunnen doorgaan met het citeren van onvergetelijke momenten, want die verschillen soms van supporter tot supporter, maar dat doen we niet. Een betere afsluiter dan alle cijfertjes die het eindklassement van SK Beveren kleuren, lijkt ons een veel beter idee.
Van de 32 wedstrijden werden er 28 gewonnen, slechts 4 keer kwam het tot een puntendeling en geen enkele wedstrijd moest het onderspit worden gedolven, goed voor 88 op 96.
Op de Freethiel werden 15 van de 16 wedstrijden met een driepunter besloten (46 op48).
Lennart Mertens kroonde zich met 20 goals tot beste schutter van de Challenger Pro League, Beau Niemand deed beter dan Beau Reus op het vlak van clean sheets (14 stuks).
Christian Brüls voetbalde zich tot assistenkoning en werd door de Beverse supporters gekozen tot beste speler van het seizoen.