* Een slotfase te gek voor woorden.
Alhoewel de oogst in het Kuipje gewoon een punt bedroeg, was het gevoel toen het laatste fluitsignaal van Letellier klonk, alsof Olatunji de winnende voor SK Beveren had gescoord. Overigens, wat een invalbeurt van de Nigeriaan die met wat meeval al eerder de 3-3 had gelukt, maar een trekfout van Mertens stak daar een stokje voor. Bob Peeters lag de lat bij de komst van Victor naar de Freethiel gedurfd hoog, maar het ziet er naar uit dat hij dat deed met voldoende voorkennis.
De gretigheid waarmee onze Leeuwen speelden in Westerlo, weliswaar op het openingskwartier na, stond in schril contrast met de gelaten manier waarop Lommel 2 weken geleden na rust werd aangepakt. Er zijn dus blijkbaar lessen getrokken door onze sportieve staf die wat mij betreft zaterdag na de 3-1 voor Westerlo, nog een klein kwartier nodig had om, zoals daarna zou blijken, tot enkele beslissende vervangingen over te gaan en dat voelde tergend lang aan.
Zelden zal een puntendeling zo zoet hebben gesmaakt als zaterdagavond in 't Kuipje, vooral ook omdat het ons eerste puntje was buitenshuis. De 1 op 15 blijft natuurlijk voorlopig een zeer schrale oogst, maar de manier waarop het tot stand kwam was zeer hoopgevend. Mentaliteit ten top noemde de verslaggever het op televisie tijdens de rechtstreekse uitzending en ik voeg er graag aan toe dat men daar een heel eind mee kan komen.
En toch mogen we niet blind zijn voor een opvallend gegeven bij onze uitwedstrijden : er worden te veel en te gemakkelijk tegendoelpunten geslikt. Vijftien tegengoals in 5 matchen, dat is 3 gemiddeld en dan wordt het lastig om met punten, laat staan een driepunter, terug te keren naar Beveren. Er zijn trouwens voldoende mogelijkheden om in die bij momenten gammele defensie te gaan schuiven, maar het is een kwestie van de juiste samenstelling te vinden en daar heeft het laat toekomen van het duo Keller/Conaté en de langdurige blessure van Viktor Boone, zeker iets mee te maken. Wel vreemd dat Yoni Gomis die door velen als onze beste verdediger wordt gezien en ook aanvallend vlak een steentje kan bijdragen, niet mocht starten in Westerlo, maar misschien was dat zoals met Lokesa uit voorzorg. Trouwens, wie anders dan Geert De Vreese kon zich na de wedstrijd vaag herinneren dat diezelfde 4-4 ooit tussen Westerlo en SK Beveren al een keer eerder op het scorebord stond. Hij dook in de boeken en morgen lezen jullie de details in zijn verhaal.