* Het uitcomplex is nu echt een feit.
Een interlandbreak ingaan met een nederlaag, het is geen goeie zaak, want te veel tijd om te piekeren en na de smadelijke prestatie in Luik van afgelopen vrijdagavond, is daar voldoende aanleiding toe. Maar net zoals men bij een deugddoende overwinning niet al te lang mag blijven stilstaan, is dat eveneens het geval bij een verliespartij, hoe hard die ook is aangekomen. De sportieve staf heeft de komende dagen extra tijd om een poging te doen de vinger op de zere wonde te leggen en we vrezen dat er wel meerdere plaatsen zijn waar het pijn doet in de ploeg.
De focus moet dus vanaf nu vol op de thuiswedstrijd tegen Gent, want willen onze Leeuwen niet dieper in het degradatiemoeras zakken, doen ze er goed aan in die thuiswedstrijd punten te pakken en liefst, hoe onwaarschijnlijk dat op dit moment lijkt, drie.
Net zoals de 3 eerste thuiswedstrijden van het seizoen die werden gewonnen zand in de ogen heeft gestrooid, heeft ook de spektakelmatch in Westerlo voor misleiding gezorgd. Het gevoel dat na die verplaatsing het nodige vertrouwen was getankt om onze uitreputatie flink op te poetsen, klopte niet met wat de supporters van SK Beveren moesten incasseren op Sclessin. Een zieke ploeg die niet eens in staat was om tegen een matig Standard, enkele lovenswaardige kansen bijeen te voetballen. Vorige week keerde rode lantaarn Kortrijk nog met een verdiend puntje terug uit Luik en zondag in de vooravond hield Davy Roef in de slotminuten met een gestopte strafschop, de Kerels van een al even verdiende gelijkmaker.
Deze vaststelling brengt ons meteen bij de ernst van de toestand waarin onze Leeuwen zijn beland in de rangschikking. Het mag lijken alsof Kortrijk nog een straatlengte achterstand heeft, maar Leuven, Cercle en Sint-Truiden hebben het voorbije weekend bewezen dat een overwinning een serieuze slok op een borrel uitmaakt. Het is een feit dat SK Beveren met zijn 10 punten nauwelijks 2 punten achterstand telt op de tiende plaats, maar anderzijds bedraagt de kloof met de te vermijden zeventiende plaats van La Louvière amper 3 schamele puntjes, lees 1 overwinning.
Overigens, Cercle en STVV ontsloegen vorige week hun coach en dat resulteerde in respectievelijk een 0-1 zege voor de Vereniging tegen de Wolven en een 4-1 overwinning van de Kanaries tegen Waregem. Ook bij Essevee loopt het de afgelopen weken voor geen meter met een 0 op 18 als negatieve balans. Waregem en Beveren kenden tot nu toe trouwens een min of meer vergelijkbaar parcours : beide ploegen begonnen best aardig aan het seizoen, maar zijn inmiddels afgegleden naar een bedenkelijke veertiende en vijftiende plaats in het klassement. Zouden beide coaches de eerstvolgende slachtoffers kunnen worden van de nakende malaise?
En van kort op de bal spelen, na het 0-1 verlies van La Louvière werd diezelfde avond nog coach Edward Still bedankt voor bewezen diensten, alsof hij de voor zijn team 2 toegekende penalty's had gemist.
Dat ontslagen niet altijd de oplossing zijn om het tij te keren, weliswaar op voorwaarde dat objectieve progressie wordt waargenomen, daar is men ondertussen achter gekomen in Leuven. Vroeg in het seizoen en vooral na rust, genadeloos afgestraft op de Freethiel (3-0), maar intussen zijn de mannen van Timmy Simons opgeklommen naar een keurige tiende plaats met perspectief op nog beter.
Moraal van dit verhaal : een aantal ploegen die een onrustwekkende start namen, zijn niet bij de pakken blijven zitten en dat betekent voor de ene drastisch ingrijpen en voor de andere vertrouwen houden in coach en spelers, maar wel resultaten eisen.
FREETHIELSPROKKELS.